آرامگاه ابن حسام خوسفی آرامگاهی قدیمی در شهر خوسف

آرامگاه ابن حسام خوسفی با قدمتی 500 ساله از جاهای دیدنی شهر خوسف که قدیمی ترین آبادی قهقستان در استان خراسان جنوبی است.

همانطور که از نام این بنای تاریخی می توان دریافت ، این آرامگاه متعلق به محمد فرزند حسام الدین حسن معروف به ابن حسام خوسفی می باشد، ایشان در سال 782 هجری قمری در شهر خوسف به دیده به جهان گشود . ابن حسام خوسفی شاعر، عارف، فقیه و اندیشمند قرن هشتم و نهم هجری است که آثاری همچون :

1- دیوان اشعار : شامل قصاید؛ غزلیات و انواع دیگر نظم
2- نثر اللالی : منظومه ای است در قالب مثنوی مشتمل بر کلمات قصار مولی علی (ع)
3- خاوران نامه : شامل 22500 بیت به بحر متقارب درباره جن گهای حضرت علی (ع)

را می توان نام برد.

همچنین اشعار بسیار زیبایی در مدح و ستایش پیامبر گرامی و خاندان پاکش سروده است .

 

 

ابن حسام خوسفی در سال 920 هجری قمری دیده از جهان بست و این بنا نیز در این سال ساخته شده است که بعد از گذر زمان و آسیب هایی که دیده بود ، بنا به استنباط از اشعار موجود در سردر این آرامگاه و با احتساب حروف ابجد در سال 1292 هجری قمری مرمت هایی که قسمت های مختلف این بنا انجام شده است.

 

 

آرامگاه ابن حسام خوسفی و طرح ساخت آن

آرامگاه ابن حسام خوسفی بر روی تپه ای سنگی ساخته شده است ، در اطراف این آرامگاه زمین ها و مراتع سرسبز به چشم می خورد.

نقشه آرامگاه ابن حسام خوسفی چلیپایی شکل و گنبدی مانند است که در مرکز آن کلاه فرنگی ساخته شده است ، و داخل آن دارای اطاقکی کوچک با شکل هشت ضلعی است این بنا در سه جهت دارای سه طاق با قوس جناقی می باشد . نکته جالب در مورد آرامگاه ابن حسام خوسفی این است که بنای این آرامگاه در دوره صفویه بوده است و تعمیر و مرمت آن در دوره قاجاریه بوده است بیشتر آرامگاه ابن حسام خوسفی را مربوز به دوره قاجاریه می دانند.

در قسمت کلاه فرنگی نورگیر هایی تعبیه شده است که چندین کاربرد دارد یکی اینکه نور داخل آرامگاه را تامین کنند و کاربرد دیگر اینکه تهویه هوای داخل آرامگاه ابن حسام خوسفی با این نورگیر ها تامین گردد و در داخل آرامگاه ابن حسام خوسفی کتیبه هایی کاشی کاشیکاری شده به چشم می خورد که به رنگ سفید و اشعار ابن حسام را در خود جای داده است.

 

 

آرامگاه ابن حسام خوسفی و ثبت در آثار ملی

آرامگاه ابن حسام خوسفی در تاریخ 29 تیر ماه سال 1377 با شماره ثبت 2059 به عنوان یکی از آثار ملی ایران ثبت گردیده است.